خواندن زیر باران

khondan-zire-baran — Wed, 26 Sep 2007 13:13:18 GMT

امشب رو گونه های من جاری شده باز اشک من

چند وقته حرفی ندارم چرا میگی حرفی بزن

این گریه های بی صدا همه چی رو دارن میگن

اگه که اهل درد باشی جوابتو بهت میدن

بدون گریه زندگی برام هیچ معنی نداره

گریه کنم تا که دلم از دردهاش آروم بیاره

این چشم خسته من باز مثل بارون میباره

تو کوچه های رهگذر خاطره هایی اون داره

با گریه های بی صدا دردمو رسوا میکنم

محرم رازی ندارم رازمو من به کی بگم

و اما عشق من که زندیگیم رو براش میدم . . .

آره زندیگیمو براش میدم چون عشقمه . داداشمه . جونمه و . . .

khondan-zire-baran — Thu, 13 Sep 2007 08:14:18 GMT

ای کاش اونا که ما دوستشون داریم اونا هم ما رو دوست داشته باشن

ای کاش اونایی که ما رو دوست دارن بدونن که ما هم دوستشون داریم

ای کاش اونی که میگه دوستت دارم خودش معنی دوست داشتن رو بدونه

ای کاش میشد صلیب عشق و دوستی را روی سینه ام حک نمود

ای کاش میشد زنجیره های مهر و محبت را در کوره های کینه به هم متصل نمود

صلیب عشق و دوستی هرگز نمیشکند مگر در این میان دلی شکسته باشد

جوون و غرورش

میخوام بگم برای تو پس گوش بده به درد من

اگه جوونی گوش بده همراه بشو با دل من

جوون گناهی نداره فقط کمی غرور داره

پدر مادر ها گوش بدن بخدا اون بی آزاره

درست شاید پنج سال پیش دلم کمی جوونی کرد

به حرف اونها گوش نداد درهای بسته رو میزد

این ماجرا مثل توی سرازیری افتادنه

به جای دست گرفتنم کار اونا حل دادنه

اما اونا نمیدونن جلوتر از من پایینن

رسم زمونه این بوده اینو همه خوب میدونن

شاید که روزگار من دربدری و غربته

تو این روزها فقط غمم با من کمی هم صحبته

کاش توی خانواده ها فرق بین بچه ها نبود

بچه که حسرت بخوره آخرش هم میشه حسود

یکی شاید قشنگ تره یکی شاید زرنگ تره

یکی شاید هوش نداره یکی شاید که سرتره

بچه که نعمته باید همه رو به یه چشم ببینن

چه خوب چه بد هرطور باشن بازم همونا شیرینن

من که نمیگم خوبمو هم نمیگم که بدم

فقط خواستم بگم شما بدونین از درد دلم

khondan-zire-baran — Sun, 09 Sep 2007 09:22:18 GMT

عزیزم غصه نخور بدون که دنیا دو روزه

اگه فردا بمیرم دلت واسه من میسوزه

عزیزم دیگه بسه واسه دوریم غم خوردن

من که توی غربت خود میکنم فکر مردن

درسته که گرفتارم به دام غربت و درد

ولی این دل که هرگز فراموشت نمی کرد

دلم از دوریه توست که میشه پاره پاره

چه گویم که غربت خاک دامن گیر داره

شاید که دیگه نتونی منو هیچوقت ببینی

برو خوش باش نکنه در انتظارم بشینی

دیگه یاد من نباش فکر کن همش یه قصه بود

قصه ای قشنگ ولی آخر اون شیرین نبود

khondan-zire-baran — Mon, 03 Sep 2007 08:50:31 GMT

قسم نخور میدونم هر چی میگی دروغه

دروغ نگو میدونم توی دل تو شلوغه

خودت بدونی چشمات داره تو رو لو میده

اگه میگی دروغ نیست چرا رنگت پریده

دلت سیاهه اما چشات برام قشنگه

بخاطر صورتت دلم با من میجنگه

صداقت چشماتو چرا دلت نداره

دلت رو صاف کن ببین چشمام چه جور بباره

آره منم یه عاشق . عاشقی دل شکسته

تو خوب بشو ببین که دلم به پات نشسته

نامه ام برای اینه دل من تنهایی دیده

بخون و ببخش که اشکام روی نامه ام چکیده

khondan-zire-baran — Wed, 08 Aug 2007 13:35:18 GMT

سخته برام باور کنم که تو دیگه نیستی با من

بگو مگه چه کرده ام نرو بمون حرفی بزن

حرفی بزن به من بگو مگه گناه من چیه

گناه که نیسته عزیزم اینم یه جور عاشقیه

رفتی و سخته برام باور کنم تنها شدم

زجر جدایی میکشم تا مرد قصه ها بشم

قصه مرد غریب تو خاک ویرانه ی خود

اون بود و تنهایی هاش که مرد قصه هامیشد

حتی دوست دارم باهام تو هم تو قصه ها باشی

گفتی من میرم بمون زجر جدایی بکشی

یادته اون روز رو که چه قصه ی شیرینی بود

من و تو با هم بودیم تنهایی پیشمون نبود

خلاصه تنها ترین مرد روی زمین منم

چون ازم خواسته بودی تنهای تنها بمونم

هوای سرد زمستون . یاد بارش های بارون

خیس شدیم توی خیابون گله نیست از خوشیامون

یادمه یه روز میگفتی خوشی که همیشه نیسته

خوشی من بکجا رفت که چشام بدجوری خیسه

نمیشه نه نمیشه یکی همدرد من پیدا نمیشه

بهتر بگم که هیچوقت یوسف گمگشته ام پیدا نمیشه

بهارم یاد اون خنده هایت را بنازم

تو رفتی و دگر بشکست سازم

تو رفتی و خوشی با تو کجا رفت

چو گل پرپر شد و به آسمان رفت

¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤

میکشم یه آه چراکه تو رو از دست نمیدادم

رفتی و تنهای تنهام نمیرسه کسی بدادم

دوسال هم گذشت و رفت جز یادگاری چی دارم

هر هفته سر مزارت گل برات من میارم

چی بگم که همه یار دارند و بی یار منم

همه خوشبخت و سردار بدبخت ها منم

چی بگم که دلم دیوونه بود و دیوونه تر شد

بهارم رفت خوراکم دائما خون و جگر شد

¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤

بهاری چون بهار من دگر نیست

چون رفت دگر دنیا خزانیست

یادش بخیر دیکته شدم بیست

واضح بگم معلمی بهتر از اون نیست

میگفت که این دیکته ی عشقیست

معنیش برام سخته مهم نیست

دوستان شما بگین که اون کیست

حیف شد دگر روی زمین نیست

¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤*¤

زندونی و خاطراتش

زندونی و درد و آهش

زندونی و کلی سازش

رسیده آخر راهش

زندونی بی گناهی

زندونی و رو سیاهی

زندونی رو به تباهی

میکشه فقط یه آهی

زندونی تنهای تنها

زندونی شده یه رسوا

زندونی اثیر غم ها

مثل یه بره توی صحرا

زندونی که غصه داره

زندونی بیکس و کاره

زندونی هیچی نداره

جزدلی چون پاره پاره

زندونی و کلی دیوار

زندونی بی همدم و یار

زندونی و این روزگار

خسته شد از این دیار

زندونی و دری بسته

زندونی خسته ی خسته

زندونی دلش شکسته

یه گوشه تنها نشسته

زندونی و میله زندون

زندونی و چشم گریون

زندونی و رویا های اون

پر کشید سوی آسمون

زندونی و زندون و غم

زندونی گرفته ماتم

زندونی منم که خوابم

زندونه این روزگارم

http://www.eshgh-3-rah.blogfa.com

به اینجا هم سر بزنید

khondan-zire-baran — Wed, 25 Jul 2007 16:16:22 GMT

ای تو که تنهای تنها یه گوشه اتاق نشستی

می توی دست تو نشسته! تو و تنهایی و مستی؟

ای تو که معلم عشق یا که عاشقیم هستی

زندگی چه کرده با تو که حالا تنها نشستی

ای تو که اون روز دیدار پیمون یاری رو بستی

با همون شیبرین زبونیت زودی توی دلم نشستی

ای تو که سنگ صبوری نگو جنس شیشه هستی

نکنه که کم بیاری همدم تو بشه مستی

ای تو که با اون نگاهت توی نگاه من نشستی

پس بدون که من باهاتم کی میگه تو تنها هستی

گفته بودم که میرم اما کجا نمیدونم

گرچه خیسم ولی باز زیر بارون من میخونم

بخونم یا نخونم صدام رسا نیست میدونم

حرف هامو چه گوش بدن یا که ندن من میمونم

نمیرم و میمونم رفتن نمیشه بهونم

دوست دارم پیش شما باشم الهی بتونم

khondan-zire-baran — Thu, 05 Jul 2007 16:38:18 GMT

حرف من امشب کلامیست اونم کلام رفتن

پشت پا زدن به هر چیز رفتن و هرگز نموندن

من برم یا که نرم اونا که هیچ غم ندارن

تا به حال شده واسم مثل بارن اشک ببارن

هیچکی دوستم نداره حتی تو روم اینو میگن

الهی اون روز بیاد از دردهاشون برام بگن

میرم و خوب میدونم که منو از یاد میبرن

گل رو پرپر میکنن به دست بادی میسپرن

خلاصه من که میرم اونا بمونن ببینن

دنیاشون خار و زلیله گلی رو از دست میدن

khondan-zire-baran — Fri, 29 Jun 2007 08:14:52 GMT

شعر و شب تاریکی و سرد . دلی با غم یا پر از درد

یک جوانی لب دریا تا سحر شد گریه میکرد

گریه میکرد چون که عشقش بدجوری تنها رهاش کرد

توی اون شلوغی شهر زیر پاهاش اونو له کرد

اون جوان با چشم گریون داد میزد و ناله میکرد

ای خدا چه کرده ام من که منو تنها رها کرد

آخه تا کی بمونم با این همه تنهایی و درد

یه روز هم بیایی بگی که هر چی کردی اون باهات کرد

khondan-zire-baran — Wed, 20 Jun 2007 17:58:25 GMT

رفتی اما...

رفتی اما خاطراتت اینجا باقی میمونه

رفتی اما قناریت برام بجا تو میخونه

رفتی اما به کجا هیچکی اینو نمیدونه

رفتی اما دل من چشم به راه تو میمونه

رفتی اما مثل تو هیچکی نمیشه همخونه

رفتی اما اشک من جاری شده روی گونه

رفتی اما دل من خسته شد از این زمونه

رفتی اما نمیایی منو تو کردی دیونه

رفتی اما اسم تو حک شده باقی میمونه

رفتی اما دل من همیشه تنها میمونه

صدای چیک چیک بارون

عاشقی خسته و گریون

دلی گمشده هراسون

پرسه میزد تو خیابون

زمین و خاک و بیابون

ابر و بارشهای بارون

شادی و غم دلامون

تقسیمش بین دوتامون

رفتی از اینجا و گفتی تو بمون

گاه گداری تو برام دو بیت بخون

موندم و دو چشم گریون

تا ابد میباره مثل یه بارون